Etiketten

Ik merk dat ik ouder word omdat mijn ogen steeds slechter worden. Ik heb steeds meer moeite met het lezen van kleine lettertjes. En dé plek waar je met deze tekortkoming wordt geconfronteerd is zonder twijfel de supermarkt. Het lezen van de etiketten op verpakkingen is een regelrechte uitdaging geworden. Het lijkt wel of er steeds meer tekst op een wikkel of doosje gepropt moet worden. Goede zaak zul je misschien denken, want dat betekent dat we goed worden geïnformeerd. Dat alleen kun je je al afvragen. Maar eigenlijk is het vooral triest dat ons eten tegenwoordig uit zoveel ingrediënten bestaat dat het nauwelijks op een etiket past. Een product bestaat vaak uit een goedkope basis waar zo’n beetje alle goede voedingsstoffen uit zijn gehaald. Vervolgens worden er weer zoveel kunstmatige dingen aan toegevoegd dat er een product ontstaat wat nog maar weinig op voeding lijkt.

De achterkant
Op het etiket staan de ingrediënten die in het product zitten in volgorde van belangrijkheid. Het eerst genoemde ingrediënt is het meest gebruikt en het laatst genoemde het minst. In 80% van alle producten in de supermarkt is suiker toegevoegd. Suiker is goedkoop en zorgt ervoor dat producten  langer houdbaar blijven. Maar bovenal zorgt suiker ervoor dat we er steeds meer van willen eten. Suiker activeert het beloningscentrum in de hersenen zoals ook drugs en alcohol dat doen. Kijk maar eens hoe vaak suiker bovenaan staat bij de ingrediënten. ‘Gelukkig’ hebben fabrikanten daar wat op gevonden. Er worden tegenwoordig vaak verschillende soorten suikers gebruikt, allemaal met een andere naam. Zo staat suiker niet meer bovenaan de ingrediëntenlijst maar verspreid door de andere ingrediënten heen. Bovendien hoeven fabrikanten alleen de ingrediënten te vermelden die ze zelf aan het product toevoegen en dus niet de ingrediënten van het halffabrikaat. ‘Geen suiker toegevoegd’ of ‘geen geur-, kleur- en smaakstoffen toegevoegd’ hoeft dus niet te betekenen dat deze er niet in zitten. Tja, en zelfs mét bril kun je de ingrediënten, die niet op het etiket staan, niet lezen.

De voorkant
De voorkant van de verpakking is meestal goed te lezen, ook zonder bril. Maar misschien moeten we juist kreten als ‘minder vet’, ‘minder suiker’, ‘met vitamine c’, ‘natuurlijke ingrediënten’ en ‘bewuste keuze’ door een andere bril bekijken. Niet door de bril van de consument die denkt dat de fabrikant het beste met hem en zijn gezondheid voor heeft, maar door de bril van de consument die weet dat  marketingafdelingen het vooral goed voor hebben met de verkoopcijfers van de fabrikant. Dus kijk voorbij mooie reclameslogans en prachtige gezondheidclaims op verpakkingen en lees goed de kleine lettertjes op de achterkant.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *